ورزش صبحگاهی آن هم از نوع خیلی زودش سالهاست که بخش حذف نشدنی برنامۀ من و همسر گرامی است. اگر نشود صبح زود برویم و از سکوت و آرامش قبل از اذان صبح بهره مند شویم حتی الامکان بعد از نماز صبح جبران مافات می کنیم. در همین رفت و آمدهای دیرتر از معمول بود که در چند سال گذشته هنگام برگشت به منزل (حدود ساعت هفت و نیم صبح) خانوادۀ چهار نفره ای را می دیدیم که به سوی پارک می رفتند و بر حسب اتفاق مشاهده کردیم حدود هشت و نیم صبح هم بر میگردند. اگر به طور اتفاقی در فاصلۀ میان هفت و نیم و هشت و نیم صبح هم به پارک می رفتیم پدر خانواده و دخترش را مشغول دو می دیدیم، پسرک را مشغول بازی و مادر را مشغول پیاده روی. بعضی روزها هم پدر و پسر را در مسیر پارک می دیدیم. (شاید خانم به محل کار و دخترشان به مدرسه رفته بود!!)  به هر حال قرائن نشان میداد قضیۀ پارک همیشگی و بخشی از زندگی روزانۀ این خانواده است!